دسته: پزشکی
حجم فایل: 518 کیلوبایت
تعداد صفحه: 11
امکان پذیری و اثر اولیه برای مقاومت پیش رونده در زمینه نجات یافتگان سرطان ریه
خلاصه
نجات یافتگان سرطان ریه طرفیت عملکردی ضعیف، عملکرد فیزیکی و کیفیت زندگی یا QoL ضعیفی را نشان می دهند. در این جا ما امکان پذیری و اثر اولیه مقاومت پیش رونده یا PRET را در بیماران مبتلا به سرزان ریه بعد تیمار شدن مورد بررسی قرار دادیم. 18 بیمار نجات یافته از سرطان ریه بعد از تیمار کردن (10 زن) با متوسط سن 67 سال و متوسط BMI 25 و تشخیص دادن بدون کوچک ترین نشانه از سرطان ریه در کانادا بین آگوست سال 2009 تا آگوست سال 2010 مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج اولیه بر روی امکان پذیری شامل شایستگی و مقدار توان گیری، عدم توانایی در ادامه دادن، تکمیل اندازه گیری، جذب فعالیت ها و برنامه برای ارزیابی کردن متمرکز شده بود. نتایج ثانویه بیان کننده سودمندی اولیه و شامل تغییرات در استحکام ماهیچه ای، استقامت ماهیچه ای، ترکیب بدن، عملکرد فیزیکی و نتایج مربوط به QoL، خستگی زود رس، ناراحتی در تنفس یا MRCD و نرخ عملکرد بیمار یا LLFI بود. 40 نفر از 389 نجات یافته از سرطان ریه واجد شرایط مطلوب بودند و 17 نفر از 40 نفر تازه از این بیماری رهایی یافته بودند. بیش از 80 درصد شرکت کنندگان قادر به کامل کردن همه آزمون ها بودند، دو شرکت کننده آزمون ها را از دست دادند و مقدار متوسط چسبندگی و جذب 96 درصد بود. هزینه عمومی آزمون بسیار کم بود و ارزیابی آزمایش بالا بود. آزمون های تی جفت شده افزایش های معنادار را در استحکام ماهیچه ای، کشش ماهیچه ای، مسافت 6 دقیقه ای برای قدم زدن، زمان برخاستن و نشستن، تعداد تاب برداشتن بازو و تعداد ایستادن را نشان می داد. هیچ گونه تغییرات معناداری در ترکیب بدن یا نتایج گزارش شده بیمار وجود نداشت. PRET یک ارزیابی شدنی با مزیت های بالقوه سلامتی برای نسبت کمی از نجات یافتگان سرطان ریه در مجموعه بعد از تیمار شدن بود.
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی آگاهی پزشکان عمومی از ارتباط بیماری پریودنتال با سلامت عمومی انجام شد. همچنین عملکرد پزشکان در توصیه بیماران به انجام درمان های دندانپزشکی مورد ارزیابی قرار گرفت. در این مطالعه مقطعی 269 پزشک مشغول به طبابت در ناحیه نلور به صورت تصادفی انتخاب شدند. آگاهی پزشکان در زمینه رابطه متقابل بین بیماری های پریودنتال و سلامت عمومی طی مصاحبه و با استفاده از یک پرسشنامه ارزیابی شد. داده های حاصل آنالیز شد و بر حسب درجه ارائه گردید . تمام پزشکان (100%) نسبت وجود ارتباط بین سلامت دهان و سلامت عمومی آگاه بودند . اما تنها 10% از پاسخ دهندگان بیماران خود را بدون درخواست بیمار به دندانپزشک ارجاع می دادند. تعداد بسیار کمی از پاسخ دهنگان (23. 3%) در مورد شاخه های مختلف دندانپزشکی اطلاعاتی داشتند. غربالگری و ارجاع توسط متخصصان مراقبت های بهداشتی می تواند با ترغیب بیماران به دنبال گیری مراقبت های دهان و دندان بر سلامت عمومی آنها سودمند باشد. بنابراین لازم است درباره اهمیت بهداشت دهان و دندان به عنوان بخشی از سلامت عمومی به پزشکان آموزش داده شود.
مقدمه
بهداشت دهان و دندان، بخش مهمی از سلامت عمومی است. عموما تصور می شود که بیماری های دهان تنها محدود به حرفه دندانپزشکی است. هم از جنبه های دانشگاهی و تحقیقاتی و هم در زمینه درمانی، ارتباطات محدودی بین دندانپزشکان و سایر حرفه های مرتبط با سلامت وجود دارد (ا). بهداشت دهانی نامناسب انعکاسی از عدم توجه اجتماع به سلامت دهان و دندان است (2) ، براین اساس لازم است پیشگیری از بیماریهای دهان هم در کشورهای عقب افتاده و هم در کشدورهای توسعه یافته به عنوان یک اولویت بهداشتی درنظر گرفته شوذ. مستندات غیر قابل تردید نشان داده اند که بین بیماری پریوذنتال با برخی بیماری های سیستمیک مهم از جمله دیابت (3) ، برخی مشکلات دوران بارداری (4) ، بیماریهای قلبی- عروقی (5) ، بیماریهای تنفسی (6) ، استئوپروزیس (7) ، آرتریت روماتوئید (8) و سرطان ارتباط وجود دارد.
مقدمه
مقدمه
اولین جرقه فناوری نانو (البته در آن زمان هنوز به این نام شناخته نشده بود) در سال 1959 زده شد. در این سال ریچارد فاینمن طی یک سخنرانی با عنوان «فضای زیادی در سطوح پایین وجود دارد» ایده فناوری نانو را مطرح ساخت. وی این نظریه را ارائه داد که در آینده ای نزدیک می توانیم مولکول ها و اتم ها را به صورت مسقیم دستکاری کنیم. واژه فناوری نانو اولین بار توسط نوریوتاینگوچی استاد دانشگاه علوم توکیو در سال 1974 بر زبانها جاری شد. او این واژه را برای توصیف ساخت مواد (وسایل) دقیقی که تلورانس ابعادی آنها در حد نانومتر می باشد، به کار برد. در سال 1986 این واژه توسط کی اریک درکسلر در کتابی تحت عنوان: «موتور آفرینش: آغاز دوران فناوری نانو» بازآفرینی و تعریف مجدد شد. وی این واژه را به شکل عمیق تری در رساله دکترای خود مورد بررسی قرار داده و بعدها آنرا در کتابی تحت عنوان «نانوسیستم ها ماشین های مولکولی چگونگی ساخت و محاسبات آنها» توسعه داد.
1-1-تاریخچه نانو در جهان
چهل سال پیش ریچارد فیمن متخصص کوانتوم نظری و دارنده جایزه نوبل در سخنرانی معروف خود در سال 1959 با عنوان آن پایین فضای بسیاری هست به بررسی بعد رشد نیافته علم مواد پرداخت وی در آن زمان اظهار داشت اصول فیزیک، تا آنجایی که من توانایی فهمش را دارم، بر خلاف امکان ساختن اتم به اتم چیزها حرفی نمی زند او فرض را بر این قرار داد که اگر دانشمندان فرا گرفته اند که چگونه ترانزیستورها و دیگر سازه ها را با مقیاس های کوچک بسازند، پس خواهیم توانست که آنها را کوچک و کوچکتر نماییم. در واقع آنها به مرزهای حقیقی شان در لبه های نا معلوم کوانتوم نزدیک خواهند بود به طوری که یک اتم را در مقابل دیگری به گونه ای قرار دهیم که بتوانیم کوچکترین محصول مصنوعی و ساختگی ممکن را ایجاد نماییم و جای این سوال باقی می ماند که با استفاده از این فرمهای بسیار کوچک چه وسایلی می توانیم ایجاد کنیم ؟
فیمن در ذهن خود یک دکتر مولکولی را تصور کرد که صدها بار از یک سلول منحصر به فرد کوچکتر خواهد بود و می تواند به بدن تزریق شود و درون بدن برای انجام کاری یا مطالعه و تایید سلامتی سلولها، انجام ترمیمی و به طور کلی برای نگهداری بدن در سلامت کامل به سیر بپردازد. واژه فناوری نانو اولین بار توسط نوریوتا ینگوچی استاد علوم دانشگاه توکیو مطرح شد. او این واژه را برای توصیف ساخت مواد (وسایل) دقیقی که تلورانس ابعادی آنها در حد نانومتر می باشد، به کاربرد. مینسکی توانست به تفکرات فیمن قوت ببخشد مینسکی پدر هوش مصنوعی و شاگردش درکسلرگروهی از دانشجویان کامپیوتر را به صورت انجمنی دور هم جمع کردند. او افکار جوانترها را با یکسری ایده ها که خودش نانو تکنولوژی نامگذاری کرده بود مشغول می داشت. درکسلر تنها درجه دکتری نانو تکنولوژی را در سال 1991 ازدانشگاه MIT دریافت داشت او یک پیشرو در طرح نانو تکنولوژی است. شکوفایی بسیار از فناوریهای مهم ازجمله فناوری اطلاعات و بیوتکنولوژی به عنوان دو دستاورد بسیار عظیم قرن بیستم بدون بهره گیری از نانو تکنولوژی دچار اختلال خواهند شد.
خلاصه
استون، متانول و عصاره های آبی گلسنگ هایی چون Cetraria islandica، Lecanora atra، pertusa Parmelia، Pseudoevernia furfurace و Umbilicaria cylindrical به خاطر فعالیت آنتی اکسیدانی با 5 روش بررسی شدند: مزانشیمی بنیادی DPPH، مزانشیمیبنیادی آنیون سوپراکسید، قدرت کاهنده، تعیین کل ترکیبات فنولی و تعیین کل محتوی فلاونوئید. فعالیت های آنتی اکسیدانی گوناگون عصاره های آزمایش شده در مقایسه با آنتی اکسیدان های معروف مانند اسید آسکوربیک، هیدروکسی آنیزول بوتیلی (BHA) و α – توکوفیرول مطالعه شد. عصاره های آزمایش شده دارای فعالیت آنتی اکسیدانی قوی بودند. فعالیت مزانشیمی بنیادی DPPH به خاطر قدرت کاهنده از 32.68 تا 94.70%. متفاوت است. و میزان جذب نیز از 0.016 تا 0.109 متغیر بود. فعالیت مزانشیمی یون سوپراکسید برای عصاره های مختلف 7.31 تا 84.51% بود. علاوه بر این، محتویات زیاد کل ترکیبات فنولی (12- μg 76.42 معادل پیروکاتیکول) و کل فلاونوئیدها (1.37- 54.77 μg معادل روتین) نشان میدهد که فنول ها و فلاونوئیدها، ترکیبات آنتی اکسیدانی اصلی در عصاره های مورد مطالعه میباشند. مشخص شد که گونه های گلسنگی آزمایش شده دارای فعالیت آنتی اکسیدانی موثرهستند و به عنوان منابع طبیعی مناسب از آنتی اکسیدان ها مورد استفاده قرار می گیرند.
کلمات کلیدی: عصارۀ گلسنگ، فعالیت آنتی اکسیدان
مقدمه
گونۀ اکسیژن واکنشی (ROS) که شامل رادیکال های آنیون سوپراکسید (O2-) ، پراکسید هیدروژن (H2O2) رادیکال های هیدروکسیل (OH) و اکسیژن یکتایی (1O2) است، اشکال متفاوت اکسیژن فعال شده به حساب می آیند (هالیول 1995، Squadriatoو Pelor 1998، Huda-Faujan و همکاران 2009). ROSدر اندازه های معمولی برای عملکرد سلول ضرورت دارد. اما در فلظت های زیاد منجر به تنش اکسایشی و ایجاد تعداد زیادی بیماری مانند آرتروز، سرطان زایی، پیری میشود (Sangameswaran و همکاران 2009).
مقدمه
در پزشکی کاربرد رادیو ایزوتوپ ها (اتم های یک عنصر را که عدد اتمی یکسان و عدد جرمی متفاوت دارند، ایزوتوپ های آن عنصر می نامند بارهای مثبت که همان تعداد پروتون ها می باشند را عدد اتمی و مجموع تعداد پروتون ها و نوترون های هسته یک اتم را عدد جرمی آن می گویند) در سه زمینه متمرکز است که عبارتند از تشخیص، درمان و تحقیق
به عنوان مثال P (با عدد جرمی ۳۲ یک گسیلنده بتا با نیمه عمر ۳/۱۴ روز) برای درمان یک نوع بیماری خونی (Polycythema) به کار می رود. این عنصر پس از تغذیه توسط بیمار، در مغز استخوان جمع می شود و تولید سلولهای قرمز خون را کند می کند و به این ترتیب در درمان برخی بیماری های خونی موثر است.
PU (با عدد جرمی ۲۳۸) در ساخت تنظیم کننده قلب (گام ساز Pacemaker) در صنعت پزشکی کاربرد دارد. در یک قلب سالم انقباض قلب با یک پالس الکتروشیمیایی شروع می شود. انقباض از گره سینوس (Sinus Node) نزدیک به قسمت فوقانی قلب شروع می شود و به طرف پایین گسترش می یابد. در بعضی اشخاص به دلایل مختلف، قلب به طور همزمان با پالس گره سینوس نمی زند و به همین علت یک تنظیم کننده قلب یا گام ساز که در زیر پوست کار گذارده می شود، قلب را تحریک می کند.
برای درمان بعضی از سرطان ها AU (با عدد جرمی ۱۹۸ یک گسیلنده گاما با نیمه عمر ۷ / ۲ روز) را به طور فیزیکی در داخل سلول های بیمار کار می گذارند.